|
13/11 - Voetbal 1e Provinciale:
K. Merksem SC - Wuustwezel 0-2
Misdaad loont!
Een afschuwelijke aanslag op de benen van de 18-jarige
El Hassani, een arbiter die het allemaal goed vindt en een rode
kaart voor Merksem-spits Abdel Edders die besloot om dan maar zelf
maatregelen te nemen tegen de (verkeerde) Wuustwezel-verdediger;
zie hier een samenvatting van de partij tussen Merksem SC en Wuustwezel.
 |
| Terwijl verzorger Jan Matthijssens
zich over Sliman El Hassani ontfermt (r) belagen spelers van
Merksem en Wuustwezel de arbiter (l.) |
Dat de bezoekers in de slotfase nog met de zege
gingen lopen interesseerde eigenlijk niemand na afloop van weer
maar eens een wedstrijd die door intens slechte arbitrage werd verpest.
De vraag hoe het in Gods naam mogelijk is dat noch
de fluitsman noch de vlaggenzwaaier de aanslag van Wuustwezel-verdediger
Marcel De Bruyn juist inschatten zal voor altijd een raadsel blijven.
In 1e Provinciale staan helaas geen 16 camera's
langs de lijn die De Bruyn middels de opgenomen beelden alsnog aan
de schandpaal zouden kunnen nagelen.
Dat hij dat verdient staat buiten kijf.
 |
| Omdat de arbiter weigerde De Bruyn
rood te geven haalde Abdel Edders zelf zijn gram en werd hij
vervolgens zelf met rood naar de cabine gestuurd |
Veel mensen in het Jef Mermans-stadion dachten
gisteren terug aan de 18e
december 2005, de dag dat Danny Tibermont van 's Gravenwezel
Khalid Moussaoui bewust en op misdadige wijze een dubbele beenbreuk
schopte.
Moussaoui voetbalt nog steeds niet en een zelfde
sombere toekomst wacht wellicht ook El Hassani.
Waarom?
Omdat boer De Bruyn uit Wuustwezel besluit er eens
stevig in te vliegen.
Enige aanleiding had hij daarvoor in de tot dan
toe sportieve match absoluut niet.
De arbiter - die De Bruyn geel gaf, net als Tibermont
vorig jaar - sprak na afloop van 'een ongelukje'.
Een tackle op kniehoogte met een dubbele beenbreuk
tot gevolg een ongelukje noemen; je moet er maar het lef voor hebben,
of inderdaad gewoon blind zijn.
De woede van de Merksemse bank - de aanslag gebeurde
recht voor hun neus en het gekraak van de botten van El Hassani
was tot achter in de tribune te horen - was dan ook meer dan terecht.
 |
| Marcel De Bruyn kreeg slechts geel
voor zijn gelukte aanslag op de benen van El Hassani |
Zelfs de altijd rustige en bedaarde afgevaardigde
Patrick Van Camp riep zijn verontwaardiging naar het hoofd van de
arbiter, coach Philip Vandooren liep het veld in (en vloog dus naar
de tribune) en leek bijna zijn zelfbeheersing te verliezen, terwijl
de medespelers van El Hassani aangeslagen op de grond zaten.
Onbegrip op het gezicht van Rachid Gloub, blinde
woede bij anderen.
Wanneer je iemand buiten de lijnen van een voetbalveld
zo toetakelt riskeer je een een paar maanden achter de tralies,
maar meneer De Bruyn komt er dankzij de incompetentie van arbiter
en linesman vanaf met het kortstondig bekijken van een geel stukje
karton.
Omdat de voor zijn taak niet geschikte arbiter
slechts geel trok besloot Abdel Edders dan maar zelf zijn gram te
halen.
Bij een duel in de backlijn plantte hij zijn elleboog
in het gezicht van Jef Van Gansen, die hij voor de dader van de
aanslag op El Hassani hield.
Dom van Edders, maar best begrijpelijk gezien het
voorgaande.
De arbiter zag het weer niet, maar de linesman
aan de andere kant van het plein had het wel waargenomen.
Rood voor Edders dus.
 |
| Rachid Gloub probeert tijdens de slotminuten
van de match het onrecht dat hem en zijn ploeg werd aangedaan
te begrijpen |
De schade voor Merksem is zo dus dubbel groot want
naast El Hassani is men daardoor ook zijn aanvalsleider binnenkort
voor langere tijd kwijt.
Met de al uitgesproken schorsingen voor Boons (2
wedstrijden) en Mo Markai (nog drie matchen) erbij wordt de spoeling
dus nog maar eens dunner voor coach Vandooren.
De wedstrijd zelf was na de rode kaart een eenzijdige
aangelegenheid.
Coach Vandooren had in de rust moeite gehad zijn
spelers weer bij de les te krijgen.
Sommige jongens zaten huilend in de cabine.
Ik heb ze gezegd dat we voor El Hassani moesten zorgen dat Wuustwezel
niet met de drie punten naar huis zou gaan. Niemand kon er echter
goed zijn hoofd bij houden in de 2e helft, aldus Vandooren.
Zonder spits Edders kon Merksem voorin geen vuist
maken en hoewel de overgebleven Merksemse spelers nog wilden vechten
voor elke meter was de werkelijke overtuiging weg bij SC.
Met het beeld van de ambulance die hun teammakker
afvoerde naar het Jan Palfijn nog vers in het geheugen was waren
de spelers elders met hun gedachten.
Wuustwezel was daardoor heer en meester in de tweede
helft en kon door twee late goals van de ingevallen Tim Eijsackers
de drie punten toch mee naar huis nemen.
Wetende dat de zege tot stand was gekomen middels
een misselijkmakende aanslag op de gezondheid van een jonge sportman
was het vreemd om te zien dat de Wuustwezelspelers na afloop blij
durfden zijn met hun overwinning.
Soms is voetbal helemaal niet leuk.
Arjan Plantinga
|