27/10 - Doelman Ian Geys:
“Merksem is een warme club”

Wat betreft de doelmannen is het bij Merksem SC de laatste jaren een komen en gaan van nieuwe mensen.

De afgelopen vijf seizoenen stond er bij aanvang telkens een nieuw gezicht onder de lat, en tijdens deze jaargang is dat de 28-jarige Ian Geys uit Deurne.

“Ik heb de voorzitter nog geen een keer in de kleedkamer gezien en dat is goed zo”

Geys begon als ventje van 7 bij Tubantia Borgerhout, speelde daar van zijn 16e tot zijn 20e in de eerste ploeg en kwam deze zomer via een jaar Schoten, twee jaar Halle en drie jaar Aartselaar bij Merksem terecht.

“Vorig seizoen was ik gaan zien bij Hemiksem tegen Merksem, en na afloop kwam ik in gesprek met Philip Vandooren. We kennen mekaar nog van bij Tubantia en in eerste instantie was het gewoon een gesprek over ditjes en datjes. Maar hij vertelde me ook dat hun doelman niet zo lekker in de groep lag en dat ze misschien aan vervanging dachten.”

“Maar ik wilde natuurlijk wel correct blijven tegenover Roel (Wuyts, red.) en had geen zin om onder zijn duiven te schieten of met hem de concurrentie aan te gaan. Ik ken hem nog van bij Aartselaar. Pas toen ik vernam dat Roel naar Wilrijk zou gaan heb ik getekend.”

“Merksem kende ik niet zo goed. Natuurlijk had ik hier al wel regelmatig gespeeld met de jeugdploegen, maar dan leer je de club niet kennen. Mijn eerste indruk toen was dat het er allemaal wat minder professioneel aan toe ging dan bij Tubantia. Maar ja, bij Tubantia denken ze nog steeds dat ze in 2e Klasse spelen. Zo wordt er ook nog steeds gewerkt. Dat is niet altijd even plezant, want er wordt in alle reeksen veel druk op de spelers gelegd.”

“Dat is hier bij Merksem inmiddels heel anders. Ik heb de voorzitter nog geen een keer in de kleedkamer gezien en dat is goed zo. Want het gebeurt hoor, dat zo'n man ineens in de cabine staat en aanwijzingen komt geven. Merksem is een heel warme club. Je merkt dat aan alles: de manier waarop de supporters je begroeten en een schouderklop geven. Dan hoef je nog niet eens gewonnen te hebben; wanneer ze zien dat je je 100% hebt ingezet zijn de mensen content. Maar iedereen binnen de club straalt warmte uit, men is relaxt, weet waar het om gaat. Hier moet niets en mag alles. Ik speel hier echt graag.”

“Niemand schijnt nog te weten dat ik vijf minuten eerder op die manier wel een doelpunt voorkom.”

Geys kreeg ooit een aanbieding om bij Germinal Ekeren in 1e Klasse te gaan keepen, maar ging er niet op in.

“Dat was tijdens mijn laatste jaar bij Tubantia. Ik heb er over getwijfeld, maar het dan toch niet gedaan. Ik had mijn woord al gegeven bij Schoten en dat wilde ik niet breken, ook niet voor een club uit 1e Klasse. Spijt? Ach ja, het leven gaat voort hè. Er leeft nog wel wat stille hoop dat ik ooit nog eens in nationale aan de bak kan, maar als doelman is dat niet eenvoudig. De 1e Klasse clubs moeten allemaal minimaal twee spelers onder 21 jaar in de selectie opnemen en vaak kiezen ze dan voor een jonge tweede doelman. Zo wordt de spoeling dun hè.”

“Als doelman is het moeilijk je te onderscheiden. Veel mensen zijn leek op keepersgebied en zien alleen die ene spectaculaire redding of die bal die je doorlaat. Maar wat een goede keeper onderscheidt van een slechte ziet bijna niemand. Ook niet die kleine maar oh zo belangrijke reddingen. Zoals die bal in de laatste minuut tegen St. Lenaarts. Die gaat ternauwernood op de paal, maar dat was wel omdat ik er nog een vinger tegenaan kreeg. Als ik hem niet raak is het een doelpunt. Dat heeft niemand gezien.”

“Ook dat doelpunt tegen Vlimmeren waarbij ik te ver zou zijn uitgelopen is zo'n voorbeeld. Kijk, ik speel graag ver voor mijn goal. Edwin Van der Sar was wat dat betreft vroeger een van mijn voorbeelden. Dan is er het risico dat je er wel eens naast zit, zoals tegen Vlimmeren. Maar niemand schijnt nog te weten dat ik vijf minuten eerder op die manier wel een doelpunt voorkom.”

“Als die draken van wedstrijden telkens drie punten opleveren heb ik er geen problemen mee. ”

“Inmiddels draait het lekker. Ook defensief. De communicatie met de verdedigers gaat al vlotjes en ik heb wel het gevoel dat ze me respecteren en vertrouwen. De komende weken zijn belangrijke weken voor ons. Het is mooi dat we punten pakken tegen St. Lenaarts en Duffel, maar als je dan niets haalt tegen Tielen, Lichtaart en Wuustwezel ben je er nog niets mee. Bovendien is het niet evident dat wij tegen die ploegen punten pakken. Tegen de topploegen kun je achterover leunen en counteren. Dat zal tegen de lagere ploegen niet gaan, want die doen dat ook.”

“De kans is inderdaad aanwezig dat het draken van wedstrijden worden met twee ploegen die niet willen voetballen, maar als die draken van wedstrijden telkens drie punten opleveren heb ik er geen problemen mee. Wij staan te laag geplaatst, maar misschien geldt dat voor Tielen en Lichtaart ook wel. Ik weet in ieder geval dat we de stijgende lijn te pakken hebben. We houden het hoge tempo steeds beter vol, de sfeer in de groep is fantastisch, we hangen echt sterk aan elkaar en daarom denk ik dat dat de komende wedstrijden wel gaat lukken. Al moeten we niet denken dat de punten al binnen zijn!”

Arjan Plantinga