Antwerpen werd in de eerste dagen van september 1944 bevrijd door de geallieerden. Ook in Merksem werd aanvankelijk feest gevierd. Maar omdat de Engelse en Canadese troepen niet over het Albertkanaal geraakten duurde de oorlog in Merksem een maand langer. Pas in de nacht van 2 op 3 oktober lukte het de geallieerden het Albertkanaal bij Merksem over te steken. Na een dag zware stadsgevechten in Oud-Merksem was ook ons district (toen nog een aparte gemeente) vrij.

Aan de hand van een dagboeken van verschillende Merksemnaren die het allemaal meemaakten vertellen we u het verhaal van die verschrikkelijke september 1944.

11/09 - Merksem, september 1944
“Lijken die reeds een week op de openbare weg liggen...”

Vrijdag 8 september 1944 - Men hoort de klokken van de bevrijde stad.

Zo nabij en toch zo ver.

De voorraad van de winterhulp wordt uitgedeeld.

Op de Groenendaallaan worden 14 woningen vernield door de Duitsers, ze willen een vrij schootveld.

Hier rijdt tram 23, maar de draden en de sporen zijn nu vernield.

Alles is dood en vernield.

Wie nog buitenkomt, is voorzien van een witte doek, want de Duitsers aanzien iedereen als een Partizaan.

Kapotgeschoten huizen op de Bredabaan, in de buurt van de St. Bartholomeusskerk

Ik heb de kelder geschoord met boomstammen en balken, de keldergaten afgesloten, want soldaten durven wel eens een handgranaat binnensmijten.

De hoofdpost van het Rode Kruis in de Van Stralenlei is onbruikbaar geworden tengevolge van de beschietingen, en wordt overgebracht naar het gasthuis.

De Rode Kruisvlag wordt aangebracht aan de gevel.

Dr. Timmermans heeft de leiding over de artsen, de verpleegsters, de eerwaarde zusters en de ambulanciers.

In de Tuinwijk is een post van het Rode Kruis gevestigd in het Melgeshof.

Zaterdag 9 september
Antwerpse dagladen worden toch binnengesmokkeld.

Sommigen hebben er een lange tocht rond de haven voor over, nog anderen wagen het zelfs het kanaal over te zwemmen.

De buren, die blijkbaar kalm kunnen blijven, spelen kaart in de kelder.

Het St. Bartholomeusgasthuis in de huidige Van Aertselaerstraat

Ze houden er de moed in.

Het Sint-Bartholomeusgasthuis ligt vol gekwetsten en er wordt van 's morgens vroeg tot 's avondslaat gewerkt om iedereen te kunnen helpen.

De Duitsers beginnen weer met mensen uit hun huizen te zetten.

's Avonds is het de beurt aan de Molenlei, Generaal Mahieustraat, Secretaris Meyerlei, Azalealei en Eethuisstraat om onmiddellijk te evacueren.

Zeventien doden die reeds lang in het dodenhuisje naast het gasthuis lagen, worden gekist en voorlopig begraven in de tuin van het gasthuis.

Zondag 10 september
Geen geuren van vers gebakken broodjes die het huis vullen deze zondagmorgen.

Over de radio die op batterijen werkt, maant men ons aan geduldig te wachten.

De vredesduiven worden nog niet gelost, want de begeleiders wachten.

Dr. Timmermans (3e v.l.) en een deel van het personeel van het St. Bartholomeus

Het is wel een rustige dag.

Omdat er in het gasthuis geen plaats meer is, gaan de ambulanciers van het Rode Kruis de gekwetsten thuis halen, laten ze in het gasthuis verzorgen en brengen ze dan terug naar huis.

Lijken die reeds een week op de openbare weg liggen of in de huizen in de gevechtszone, worden door leden van het Rode Kruis voorzien van gasmaskers weggehaald en naar het gasthuis gebracht, gekist en in de tuin begraven.

Alle dagboeken

4 september:

“We zitten met onze neus op een oorlog te kijken”

5 september: “Plots stond zij daar aan de deur met aan haar hand een Duits soldaatje van 19!”
6 september “Tussen 10u00 en 12u00 is er vreemd genoeg altijd een pauze om te winkelen”
7 september “De kleine man, of hij nu Duitser of Belg is, die wordt altijd misbruikt door de groten”
8 + 9 + 10 september “Lijken die reeds een week op de openbare weg liggen...”
11 september “Brood op de zwarte mark kost tot 40 frank”
12 september “Op hem stortte een werkmakker met verbrijzelde hersenpan, zodat de hersenen op hem neerkwamen”
13+ 14 september “Hoe lang gaat dit nog duren? Hoe lang??”
15 september “Wir wollen zu den Tommies überlaufen”
16 + 17 + 18 september “Merksem wacht...”
19 september “We laden de dode op de brancard en spreiden er zorgvuldig een laken over”
20 september “Eerst komt er geklop en dan een stem die zegt: 'Hier Londen'”
21 september “Met paard en kar wordt voedsel gehaald”
22 september “Is dit echt waar?”
23+24+25 september “Ze zijn overal over het kanaal, behalve bij ons”
26 september “Er vallen Engelse bommen op de Rerum Novarumlaan en de Azalealei”
27 september “Er zijn al 67 doden gekist en begraven in de tuin van het ziekenhuis”
28 september “Een krijgsgevangen Canadees wordt weggebracht”
29 september “Er duiken steeds vaker verzetsstrijders op in Merksem”
30 september,
1+2 oktober
“Er rijden Engelse tanks op de Bredabaan”

Geschiedenis Van Merksem

Een uiterst vlot en boeiend verhaald standaard- werk over de plaatselijke geschiedenis van onze gemeente, dat ook het grote publiek met genoegen zal lezen en herlezen.

Meer info...

Modern Bouwen In Brasschaat: 1945-1975

Brasschaat wordt door velen geïdentificeerd met riante villawijken. De basis daarvoor is in de jaren dertig van vorige eeuw gelegd. Veel minder bekend is de modernistische architectuur die in de periode tussen de twee wereldoorlogen ook aan de groene rand

Meer info...

Schoten in beeld

Meer info...

Deurne & Borgerhout

Een werk dat elkeen, die Deurne en Borgerhout een warm hart toedraagt moet lezen. Het beschrijft in een boeiende en vlotte stijl de ontwikkeling van deze gemeenten sedert hun ontstaan tot aan het einde van de vorige eeu

Meer info...

Groeten Uit Borgerhout

In 1994 schreef Humo dat de buurt rond het Krugerpark de ´´Bronx´´ van Borgerhout was. Al wie het ontkende, kreeg te horen: ´´Als het er zo goed is, ga er dan wonen!´´ Walter Lotens deed het, trok naar die zogenaamd grimmige, multiculturele buurt, maar on

Meer info...

terug start reageer lees de reacties
   

Omhoog

privacybeleid

Omhoog

©ALP

web
analytics

Adverteren