 |
|
11/09 - Merksem, september
1944
“Lijken die reeds een week op de openbare weg liggen...”
Vrijdag 8 september 1944 - Men hoort de klokken van de bevrijde stad.
Zo nabij en toch zo ver.
De voorraad van de winterhulp wordt uitgedeeld.
Op de Groenendaallaan worden 14 woningen vernield door de Duitsers, ze willen een vrij schootveld.
Hier rijdt tram 23, maar de draden en de sporen zijn nu vernield.
Alles is dood en vernield.
Wie nog buitenkomt, is voorzien van een witte doek, want de Duitsers aanzien iedereen als een Partizaan.
 |
| Kapotgeschoten huizen op de Bredabaan, in de buurt van de St. Bartholomeusskerk |
Ik heb de kelder geschoord met boomstammen en balken, de keldergaten afgesloten, want soldaten durven wel eens een handgranaat binnensmijten.
De hoofdpost van het Rode Kruis in de Van Stralenlei is onbruikbaar geworden tengevolge van de beschietingen, en wordt overgebracht naar het gasthuis.
De Rode Kruisvlag wordt aangebracht aan de gevel.
Dr. Timmermans heeft de leiding over de artsen, de verpleegsters, de eerwaarde zusters en de ambulanciers.
In de Tuinwijk is een post van het Rode Kruis gevestigd in het Melgeshof.
Zaterdag 9 september
Antwerpse dagladen worden toch binnengesmokkeld.
Sommigen hebben er een lange tocht rond de haven voor over, nog anderen wagen het zelfs het kanaal over te zwemmen.
De buren, die blijkbaar kalm kunnen blijven, spelen kaart in de kelder.
 |
| Het St. Bartholomeusgasthuis in de huidige Van Aertselaerstraat |
Ze houden er de moed in.
Het Sint-Bartholomeusgasthuis ligt vol gekwetsten en er wordt van 's morgens vroeg tot 's avondslaat gewerkt om iedereen te kunnen helpen.
De Duitsers beginnen weer met mensen uit hun huizen te zetten.
's Avonds is het de beurt aan de Molenlei, Generaal Mahieustraat, Secretaris Meyerlei, Azalealei en Eethuisstraat om onmiddellijk te evacueren.
Zeventien doden die reeds lang in het dodenhuisje naast het gasthuis lagen, worden gekist en voorlopig begraven in de tuin van het gasthuis.
Zondag 10 september
Geen geuren van vers gebakken broodjes die het huis vullen deze zondagmorgen.
Over de radio die op batterijen werkt, maant men ons aan geduldig te wachten.
De vredesduiven worden nog niet gelost, want de begeleiders wachten.
 |
| Dr. Timmermans (3e v.l.) en een deel van het personeel van het St. Bartholomeus |
Het is wel een rustige dag.
Omdat er in het gasthuis geen plaats meer is, gaan de ambulanciers van het Rode Kruis de gekwetsten thuis halen, laten ze in het gasthuis verzorgen en brengen ze dan terug naar huis.
Lijken die reeds een week op de openbare weg liggen of in de huizen in de gevechtszone, worden door leden van het Rode Kruis voorzien van gasmaskers weggehaald en naar het gasthuis gebracht, gekist en in de tuin begraven.
Alle dagboeken
|
|
