28/09 - Leen Verbist, Merksemse kandidaat-schepen:
“Ik zal er alles aan doen om te zorgen dat Patrick Janssens burgemeester kan blijven van deze stad”

Een half jaartje geleden stond ze ineens in de krant: Leen Verbist uit Merksem.

Tot dan was ze een anonieme, hardwerkende ambtenaar van de stad geweest die het echter wel had klaargespeeld de aandacht van burgemeester Patrick Janssens te trekken.

Janssens was zozeer onder de indruk dat hij haar zomaar de tweede plaats op de lijst voor de Antwerpse gemeenteraad aanbood en haar en passant tot kandidaat-schepen bombardeerde.

Dat zou kunnen betekenen dat er straks naast de liberalen Luc Bungeneers en Ludo Van Campenhout een derde Merksemnaar in het Antwerps college zetelt.

Een goede reden om eens uit te vogelen wie Leen Verbist eigenlijk wel niet denkt dat ze is.

Misdadig gedrag
Ze werd geboren in 1964 in de Pieter van Hobokenstraat in Antwerpen, woonde daarna in Ekeren en op 't Schoonbroek.

Haar grootouders hielden het café den Boterham open en haar ouders hielpen daar veel in mee.

Later opende haar moeder een lingeriewinkel in Kapellen.

De laatste jaren van haar humaniora deed ze aan de Stella Maris in Merksem, waarna ze tot spijt van haar moeder ging studeren in Leuven.

“Zij had veel liever gehad dat ik haar zou opvolgen in haar winkel...”

Verbist studeerde criminologie

“Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in misdadig gedrag: waarom gebeurt dat, wat zijn de gevolgen voor anderen, voor de maatschappij, en vooral: hoe kun je het voorkomen.”

Na haar studies ging het toch weer terug naar Antwerpen, waar ze korte tijd werkte als opvoedster en tegelijkertijd informatica studeerde.

Die studie zette haar op weg naar de hoofdmoot van haar professionele carrière tot nu toe.

“De combinatie opvoedster/informatica heb ik gebruikt in mijn volgende job in Brussel, waar ik jongeren heb geleerd om computers te repareren. In 1990 ben ik in Antwerpen gestart met het PC-opleidingscentrum voor werkzoekenden, ATEL. Uit de eerste groep van cursisten - die trouwens allemaal werk hebben gevonden - is vooral Maria me bijgebleven. Zij had haar studies niet afgemaakt en werkte in een café in de Hoogstraat. Zij is de eerste vrouw en migrante die bij Xylos, een groot computerbedrijf in de haven is kunnen gaan werken als computertechnicus! Geloof me, toen dat gelukt was, zijn we echt wel wat pinten gaan pakken.”

Patrick Janssens over Leen Verbist

“Leen is iemand met een moderne sociale visie die zeer actief is geweest in de gemeentelijke tewerkstellingsprojecten. Ze is sociaal heel deskundig en ervaren, en dat is wat we nodig hebben in Antwerpen: deskundige mensen met een sterk engagement. Ik vond het daarnaast belangrijk dat we ook enkele mensen hoog op de lijst zouden hebben staan die nieuw zijn in de politiek en daardoor politiek onafhankelijk. Uiteraard stuit het hier en daar op wat weerstand, maar vernieuwing gaat nooit zonder weerstand. Sterker nog: geen weerstand betekent volgens mij dat je niet vernieuwend bezig bent. Je moet haar onervarenheid in de politiek overigens wel een beetje relativeren. Als werkneemster van de stad heeft ze duidelijk blijk gegeven van een bepaalde politieke feeling. Ik ben zelf zonder enige politieke ervaring voorzitter van de SP.A geworden. Het is belangrijk om nieuwe mensen groeimogelijkheden te bieden. Dat kun je alleen maar doen door ze op te stellen in het eerste elftal en zo te zien of ze zich kunnen handhaven op dat niveau.”

“Later hebben we ook opleidingen in telemarketing en netwerking gegeven. In die tien jaar dat ik dit centrum geleid heb hebben meer dan duizend werkloze Antwerpenaars bij ons een cursus gevolgd. Maar wat veel belangrijker is: 80% heeft achteraf werk gevonden. Dus ik denk dat ik zonder overdrijven kan zeggen dat in de meeste informaticabedrijven in Vlaanderen oud-cursisten van ATEL werken.”

“In de stad was ik verantwoordelijk voor de Dienst Werkgelegenheid. Jaarlijks slagen wij, samen met andere partners, erin om 2000 Antwerpenaren zonder diploma aan een job te helpen in de bouw, als chauffeur of in de logistiek. Maar één van de mooiste resultaten is echt wel dat de stad Antwerpen ingespeeld heeft op de dienstencheques, zodat er nu meer dan 200 Antwerpenaren een officiële job hebben in de poetssector. Een ander project waar ik als jonge moeder echt blij om ben is OKIDO, occasionele kinderopvang voor werkzoekenden met kleine kindjes die terug aan de slag willen, maar geen kinderopvang vinden. Er is net een filiaal in de Sint-Bartholomeusstraat in Merksem geopend.”

“Zo ben ik nauwer in contact gekomen met de politiek. Vorig jaar heb ik dan de overstap gemaakt naar het kabinet van de schepen voor onderwijs en jeugd, Robert Voorhamme. Ik volg daar de begroting, kinderopvang en het algemeen beleid mee op. Het is druk, maar ik kan erg goed plannen zodat ik nog genoeg tijd overhoud voor mijn drie zoontjes. Daarom ook dat ik twee jaar volwassen begeleider bij de chiro ben geweest. Het is een ongelooflijk voorrecht om iedere vrijdag met die leiders te mogen vergaderen. Als je hun enthousiasme ziet en de manier waarop zij zich iedere week inzetten om meer dan honderd kinderen te amuseren. Awel, dan ben ik erg blij dat ik in Antwerpen woon.”

- Na Berchem werd dat enkele jaren geleden Merksem. Waarom juist Merksem?

“Ik ben in Merksem naar school geweest en had een vriendje in de Van Praetlei. Ik dacht, als ik ooit in Merksem zou wonen, lijkt dit mij een fijne buurt. Toen ik zwanger was van een tweeling, werd ons appartement ineens echt te klein en zijn we halsoverkop op zoek gegaan naar een woning. Ik zag een advertentie in de krant van een verwaarloosde woning in de buurt van de Van Praetlei en een dag later waren wij - of liever gezegd de bank - eigenaar. Ik ga dikwijls winkelen op de Bredabaan, je vindt er bijna alles. Maar ik sta doodsangsten uit als de kinderen nieuwe kleren nodig hebben en wij met de fiets langs de Bredabaan moeten fietsen. Dus dat moet dringend aangepakt worden. Mijn kinderen willen hier nooit meer weg, want volgens hen is hier alles: de jeugdbeweging, sportclubs, de muziekschool, het zwembad, de bibliotheek, en dat allemaal binnen fietsafstand.”

- Je werd ineens - door de kranten dan toch - tot schepen gebombardeerd . Hoe kwam dat tot stand?

“Nu, toen Patrick Janssens burgemeester werd heeft hij in een toespraak tot het personeel gezegd: als je opmerkingen hebt, laat het me weten. Ik heb dat letterlijk genomen en hem gezegd wat ik goed vond en wat voor verbetering vatbaar was. In het begin had ik wel koudwatervrees, want ik kende hem niet, maar ik vind dat je niet moet zeuren zonder aan de mensen die er iets aan kunnen doen je opmerkingen en suggesties voor te leggen.”

“In de herfst van 2004, bij de opening van de kringwinkel van Deurne, vroeg ik hem of hij een half uur had om een aantal zaken te bespreken. Hij zei: 'Maak maar een afspraak.' Tot mijn verwondering werd ik een paar dagen later uitgenodigd om te gaan lunchen in het Zuiderterras. Ik had mijn lijstje met opmerkingen en suggesties bij en wilde snel van wal steken. We hebben immers nog veel werk voor de boeg willen we meer Antwerpenaren aan het werk krijgen. Maar hij onderbrak me en zei: 'Ik wil je eerst iets vragen.' En toen kwam -misschien wel één van de moeilijkste vragen die ik ooit kreeg- 'wil jij vooraan op de lijst staan voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen?' Ik denk dat mijn gezicht toen alle kleuren van de regenboog kreeg: wit van verbazing, rood van opwinding. Mijn eerste gedachte was: waarom ik? We praatten nog een tijdje en ik kon me wel vinden in zijn argumenten, had er uiteindelijk wel een goed gevoel bij. Vooral omdat hij mij inschatte op een manier die ik kon volgen.”

Toch gaat Verbist er niet voetstoots van uit dat ze in de nieuwe legislatuur ook daadwerkelijk tot schepen benoemd zal worden.

“Het klinkt misschien cliché, maar ik wil eerst de verkiezingsuitslag afwachten om daar uitspraken over te doen. Wat ik echt belangrijk vind, is dat de burgemeester een goede score haalt en dat er een goed en werkbaar bestuursakkoord komt waar ik mij in kan vinden. De rest dat zien we later wel.”

- Geen schrik voor het politieke spel?

“Ach weet je, ik ben 42 en ben niet zo snel van mijn melk te krijgen, dus dat moet wel lukken. Ik geloof echt in de kansen voor Antwerpen en wil daar graag aan meewerken.”

- Politiekers hebben nu niet het beste imago bij de gewone Antwerpenaar...

“Ik volg de Antwerpse politiek pas sinds de laatste jaren van nabij en ik kan alleen maar bevestigen dat er een trendbreuk in het beleid is gekomen met de komst van Patrick Janssens. Ik vind dat de huidige bestuursploeg goed werk heeft afgeleverd. Er wordt nog steeds goed bestuurd, al is de verkiezingskoorts bij sommige coalitiepartners aan het stijgen, maar dat is normaal, de verkiezingen zijn binnen 10 dagen.”

- Geen schrik dat de politiek je zal veranderen?

“Nee. Mijn man is persfotograaf en heeft nogal wat internationale prijzen gekregen. Ik ging vroeger mee naar de prijsuitreiking en heb mij altijd blauw geërgerd aan die mensen die mij dan vroegen: zit u ook in de pers? 'Neen', was mijn antwoord, en voor ik verder kon vertellen wat ik dan wel deed was de helft al verdwenen wegens niet interessant. Dat is een houding van mensen waar ik het echt moeilijk mee heb. Dus ik ben er wel gerust in dat ik gewoon Leen blijf. Ook van de pers heb ik geen schrik. Die moet zijn werk doen en objectief verslag brengen van de gebeurtenissen en ideeën. Het is aan mij om me zo duidelijk mogelijk uit te drukken.”

- Je bent voor het eerst aan het campagne voeren, je beeltenis staat op tal van affiches. Hoe is het om ineens een bekende Merksemnaar te zijn?

“Dat valt erg goed mee hoor. Ik kan nog rustig boodschappen doen. Mijn kinderen vinden het leuk dat ik op affiches hang, maar ze zijn nu veel meer bezig met hun schoolkameraadje Thor die de halve finale van Eurosong for Kids heeft gewonnen. Het campagnevoeren is intensief, maar dat had ik verwacht. Gelukkig heb ik veel hulp van mijn familie en van de buren, zo blijft het haalbaar.”

- Waarom heb je gekozen voor de de SP.A?

“Wel, de SP.A is volgens mij de enige partij die voluit kiest voor een positieve toekomst van deze stad, zonder de problemen onder de mat te vegen. Ik geloof er rotsvast in dat wij daar in zullen slagen. Ik merk trouwens op straat dat de mensen naar ons toestappen, als we campagne aan het voeren zijn, en laten weten dat we goed bezig zijn, maar dat er nog veel moet gebeuren. Daar wil ik voor gaan: zorgen dat er zo veel mogelijk Antwerpenaren trots op onze stad zijn, want Antwerpen is wat ieder van ons bindt. Ik zal er alles aan doen om te zorgen dat Patrick Janssens burgemeester kan blijven van deze stad. Of je het nu gelooft of niet: dat is het belangrijkste voor deze stad.”

“Waarom mensen op Leen Verbist moeten stemmen? Ik vind het belangrijk dat mensen een positieve stem uitbrengen voor Antwerpen. Als ze willen kiezen voor een positief maar realistisch project, dan zitten ze goed op onze lijst. Ik wil mee dit project uitdragen en ondersteunen en hoop daarmee ook de mensen te overtuigen. Hoe meer me dat lukt, hoe beter voor de ploeg waarmee we een goed beleid voor Antwerpen en alle Antwerpenaars kunnen realiseren. Trouwens, mensen hoeven helemaal niet alleen op mij te stemmen. Wij hebben aardig wat mensen op onze lijst staan die hun strepen verdiend hebben met een degelijk bestuur. Keuze genoeg dus!”

Arjan Plantinga

terug start reageer lees de reacties
   

Omhoog

privacybeleid

Omhoog

©ALP

web
analytics

Adverteren